Strona główna Dyrektor szkoły Historia szkoły Patron szkoły Z kart historii Dokumenty Ogłoszenia Wydarzenia Plan lekcji Zajęcia dodatkowe Galeria Kalendarz Konkursy Podręczniki Projekty edukacyjne Publikacje Warto przeczytać Współpraca szkoły z ... Podziękowania Samouczki Narzędzia TIK Zamówienia publiczne

„Nic z dziejów narodu

co miało miejsce, wymazać się nie da”


(Stefan Kardynał Wyszyński)


W hołdzie najdzielniejszym dzieciom świata.


Lwów był prastarym polskim i katolickim miastem, urzekająco pięknym, bogatym w zabytki, dzieła sztuki i ducha. Miastem „Temper fidelis”- zawsze wiernym, które najdzielniej broniło Polski. Lwów nigdy się nie poddawał. O jego mury rozbijały się najazdy Tutków Tatarów…..Żyli tu obok siebie w zgodzie Polacy, Ukraincy, Żydzi, szanując się nawzajem. Tak było do 1 listopada 1918 r. Tego dnia z rana Ukraincy zajęli Lwów. Zaskoczeni Polacy natychmiast podjęli obronę. Niestety nie mogli liczyć na szybką pomoc z innych części kraju, bo wtedy jeszcze nie było niepodległej Polski. To nic, że mieszkańcy mieli niewiele broni, a jeszcze mniej doświadczenia, jak się z nią obchodzić. Najważniejsze, że były gorące serca pałające miłością do Ojczyzny. Ponieważ dorośli przebywali na innych frontach-wciąż trwała pierwsza wojna światowa-w zaszczytnym obowiązku walki o wolność i niepodległość postanowili zastąpić ich najmłodsi mieszkańcy Lwowa.

Do szeregów Obrońców pośpieszyły lwowskie dzieci, nazwane Orlętami. Dumne i wolne jak te królewskie ptaki… To oni rzucili hasło: Nie damy Lwowa ! I ruszyli do walki z hasłem na ustach: Bóg ,Honor, Ojczyzna. Niejedna matka wznosiła modły: „ Boże, Uchroń moje dziecko. Pozwól mu żyć! Polsko, która ledwie do życia powstajesz- wspomóż!”

O bohaterskich dzieciach wkrótce powstały piosenki:


„Toczy się walka zacięta

Obfity śmierci plon

Biją się polskie Orlęta

Ze wszystkich Lwowa stron”

(„Ballada o Jurku Bitschanie”)


I ginęli za Lwów…

Wkrótce bohaterskim dzieciom, najdzielniejszym dzieciom świata usypano mogiły. Dwa tysiące grobów wyrosło, a wśród nich 134 jest bezimiennych. Takiego cmentarza nie ma drugiego na całym świecie. Jest on jakby szkołą. Pod opieką swoich wodzów leżą tutaj uczniowie w mundurkach, więc to szkoła, w której dzieci nauczają siwych ludzi, że z takiej bohaterskiej śmierci najbujniej wyrasta życie. Czcimy tych rycerzyków malutkich, tych męczenników za wolność Ojczyzny, bo nie utracili nadziei, pokonali rozpacz. Zamiast płakać –walczyli. Na wieki wieków utrwalili w tych , co pozostali żywi, wiarę w wolę zwycięstwa. ”Morturi sunt ut liberi vivamus”

Za swoją niespotykaną odwagę i waleczność Lwów jako jedyne miasto w Polsce zostało Odznaczone Orderem Virtuti, a prochy Bezimiennego Orlęcia spoczywają w Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie. Składają mu hołd najwięksi dygnitarze świata przybywający do Polski z oficjalnymi wizytami.

Cześć Lwowskim Orlętom oddają również Uczniowie Szkoły Podstawowej im. Orląt Lwowskich w Zabratówce obierając Ich sobie dnia 22 października 2006 r. za patrona.

Uroczystość nadania imienia szkole oraz poświęcenia sztandaru zbiegła się z jubileuszem stulecia szkoły. Wg zachowanych dokumentów w 1906 roku zostaje bowiem utworzona w Zabratówce jednoklasowa Szkoła należąca do Okręgu Szkolnego Lwowskiego.

Minister Edukacji Narodowej pan Roman Giertych w liście skierowanym do dyrektora szkoły p. Lucyny Gonek napisał:


Jestem przekonany, że dla nauczycieli jak i uczniów Szkoły Podstawowej w Zabratówce, znani ze swego bezgranicznego oddania Ojczyźnie młodzi obrońcy Lwowa będą wzorem do naśladowania. Głęboko wierzę, iż pomni ofiary życia złożonej przez Lwowskie Orlęta, dobro Polski uczynicie jedną z naczelnych zasad Waszego kodeksu moralnego.

Z całego serca życzę Nauczycielom, wychowawcom Szkoły Podstawowej w Zabratówce sukcesów pedagogicznych i owocnej pracy w kształtowaniu postawy odpowiedzialności i ducha patriotyzmu wśród młodzieży, zaś uczniom wytrwałości na trudnej drodze zdobywania wiedzy kształtowania charakteru”.


Dzień 22 października 2006 zaczyna się pięknie. Na uroczystość przybywa wielu gości. Zaszczycają nas swą obecnością Jego Ekscelencja Ksiądz Biskup Kazimierz Górny, Ksiądz Dziekan Kazimierz Guzy, pani poseł Halina Murias, pani wizytator Alina Szczepańska, były minister Skarbu pan Emil Wąsacz – wychowanek tutejszej szkoły, przedstawiciele Towarzystw Miłośników Lwowa i Kresów Południwo – Wschodnich w Krakowie i w Rzeszowie, duchowni dekanatu tyczyńskiego, władze samorządowe gminy, dyrektorzy szkół z delegacjami – poczty sztandarowe, liczna grupa byłych nauczycieli pracujących w Szkole Podstawowej w Zabratówce na przestrzeni wielu lat.

W czasie uroczystej mszy świętej z udziałem orkiestry wojskowej z Rakszawy pod kierunkiem Tadeusza Chlebka Jego Ekscelencja Ksiądz Biskup Kazimierz Górny, wygłosił homilię, w której poruszył sprawy dotyczące roli szkoły, kościoła a przede wszystkim rodziny. Prosił rodziców o częstą modlitwę, rozmowy z dziećmi, a także o wspieranie szkoły w jej działaniach wychowawczych. Ponadto, zwrócił uwagę na piękno krajobrazów Zabratówki. Naukę zakończył pochwalając wybór patrona Szkoły Podstawowej w Zabratówce. Zwrócił uwagę, że Orlęta Lwowskie dały przykład wspaniałego patriotyzmu. Słowa Księdza Biskupa Kazimierza Górnego o Lwowie i Lwowiakach rozsianych po całej Polsce jak i świecie wywołały łzy wzruszenia wśród zgromadzonych gości i członków Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich z Krakowa i Rzeszowa.

W czasie mszy dokonano poświęcenia sztandaru Szkoły Podstawowej w Zabratówce i przekazania go na ręce pani dyrektor Lucyny Gonek. Uczniowie przyjmując sztandar składali zobowiązanie:


Będzie on dla nas symbolem patriotyzmu, czyli miłości do Ojczyzny i jej spraw.

Tej miłości, która lwowskie dzieci poderwała do obrony swego miasta.

Przyrzekamy nieść go wysoko i z honorem oraz dbać o dobre imię Szkoły Podstawowej

im. Orląt Lwowskich w Zabratówce.


Następnym etapem uroczystości było przejście zebranych do Domu Ludowego. Na wstępie pani dyrektor Lucyna Gonek powitała wszystkich gości, podziękowała sponsorom i rodzicom za przygotowania oraz wszystkim za udział w tak doniosłej dla szkoły uroczystości. Z kolei wysłuchano szeregu ważnych przemówień. Na początku pan Tadeusz Witowski -przewodniczący Rady Gminy Chmielnik odczytał Uchwałę dotyczącą nadania Szkole Podstawowej w Zabratówce imienia Orląt Lwowskich. Pani poseł Halina Murias zwróciła uwagę na ważną rolę oświaty, kościoła i rodziny dla wychowywania kolejnych pokoleń Polaków. Następnie głos zabrali przedstawiciele : posła Jana Burego, pani wojewody Ewy Draus, a pani Alina Szczepańska – wizytator, odczytała list gratulacyjny dla Szkoły Podstawowej w Zabratówce w imieniu Podkarpackiego Kuratora Oświaty pana Macieja Karasińskiego. Pan Wójt Krzysztof Grad pogratulował gronu pedagogicznemu  i mieszkańcom Zabratówki przygotowania tak ważnej dla wsi uroczystości. Pan Emil Wąsacz, z rozrzewnieniem i dumą mówił o swojej rodzinnej miejscowości. Wspominał szkołę z czasów dzieciństwa i opowiadań swojej matki. Zwrócił uwagę na pozytywne zmiany jakie zaszły w Zabratówce.

Na koniec wystąpili przedstawiciele Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo -Wschodnich z Krakowa, którzy z radością przyjęli wiadomość o nadaniu Szkole Podstawowej w Zabratówce imienia Orląt Lwowskich. Pan Bolesław Opałek, prezes Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo -Wschodnich Rzeszowie zwrócił uwagę na postać Orlątka Jurka Bitschana i jego słowa w liście pożegnalnym : „ lekcje odrobiłem, idę walczyć o Lwów”. Część oficjalną zakończył wykład pana dra Janusza Telichowskiego.

Kolejną ważną częścią uroczystości było ślubowanie na sztandar. Uczniowie uroczyście ślubowali:


Rzetelnie i systematycznie pracować nad poszerzeniem swojej wiedzy.

Dbać o honor i tradycje Szkoły oraz godnie reprezentować jej Imię.

Dbać o piękno mowy ojczystej.

Okazywać szacunek drugiemu człowiekowi.

Wyrabiać w sobie siłę woli, prawość charakteru i chęć niesienia pomocy innym.

Czcić i szanować symbole kraju, szkoły oraz wartości narodowe.

Utrwalać uniwersalne wartości, o które walczyły Lwowskie Orlęta.

Zachowywać się w sposób godny młodego Polaka.


Po tym wzruszającym akcie, który wycisnął wiele łez, goście obejrzeli część artystyczną.

W scenerii cmentarnego muru krzyże poległych.

A oto jedna z wielu scen: Mamy współczesne czasy. Na cmentarz Orląt Lwowskich wschodzi matka z dzieckiem. Składają kwiaty na grobie. Dziecko zadaje matce mnóstwo pytań.

W końcu dochodzi do wniosku:

„Dziecko: Jak będę chodził do gimnazjum, zabiję tego, co wujcia Kazia zabili.

Matka: Nie zrobisz tego!...Nie wolno się mścić... Klęknij teraz i zmówimy paciorek za wujcia Kazia i za tych co go zabili….

Matka i Dziecko:. I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom..”

Po zakończeniu części artystycznej uczestnicy uroczystości przemaszerowali do budynku szkoły. Gdy odśpiewano hymn państwowy Jego Ekscelencja Ksiądz Biskup Kazimierz Górny poświęcił tablicę pamiątkową. Następnie przedstawiciele Towarzystw Miłośników Lwowa i Kresów Południowo –Wschodnich w Rzeszowie i Krakowie odsłonili tablicę, a delegacje złożyły kwiaty. Napis na tablicy brzmi:

Szkoła Podstawowa im Orląt Lwowskich w Zabratówce

W setną rocznice powstania Szkoły

nadano jej to zaszczytne Imię

Uczniowie Nauczyciele Rodzice

Zabratówka, 22 października 2006 r.

Moment nadania imienia szkole ,poświęcenia sztandaru i odsłonięcia tablicy pamiątkowej zbiegł się z piękną 100-letnia rocznicą powstania tej placówki oświatowej. Wspaniały tort jubileuszowy, kwiaty wręczane byłym i obecnym nauczycielom, ciepła i serdeczna atmosfera zachęcały do refleksji i wspomnień. Na nastrój dodatkowo wpływała wspaniale przygrywająca orkiestra. O przeszłości i stuletniej historii szkoły przypominały gazetki ze zdjęciami absolwentów i nauczycieli, a także specjalny numer gazetki szkolnej „Dzwonek”

Wielką wdzięczność wyrażamy nauczycielom, rodzicom i darczyńcom, którzy pomogli w przygotowaniu tej ważnej dla naszej miejscowości uroczystości.


Lucyna Gonek